معوذ ( mo'avvaz ) و ( mo'avvez ) ا . ع . گياه در بن خار رسته . و گياه در زمين درشت و سخت روييده كه ستور نتواند آن را چريدن . معوذ ( mo'avvez ) ا - ص . ع . آنكه تعويذ با خود دارد . و نام مردى . معوذتان ( mo'avvezat ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو سوره آخر از قرآن مجيد يعنى قل اعوذ برب الفلق و قل اعوذ برب الناس . معور ( me'var ) ا . ع . پوشش گهواره . معور ( mo'ver ) ص . ع . مكان معور : جاى با ترس از دزد و قطاع الطريق . معوز ( me'vaz ) و معوزة ( me'vazat ) ا . ع . جامه كهنه و مستعمل . ج : معاوز . معوز ( mo'vez ) ص . ع . درويش و نيازمند . ج : معوزون . معوزون ( mo'vezuna ) ع . ج . معوز . معوشة ( ma'ucat ) ا . ع . زندگانى . لغة ازدية فى المعيشة . معوضة ( ma'uzat ) ا . ع . هر چيزى كه بجاى چيز ديگر دهند و چيز عوضى . اسم است عوض را . معوق ( mo'veq ) ا . ع . مرد خوابناك سر جنبان و گرسنه . معوق ( mo'avvaq ) ص . ع . بر درنك داشته شده و بازداشته شده . و ستور بازداشته شده . معوق ( mo'avvaq ) ص . پ . مأخوذ از تازى - تعويق شده و درنك شده . و مشكل و دشوار . و معوق ماندن : بر درنگى داشتن . معوق ( mo'avveq ) ص . ع . درنك كننده در كارها . معوكة ( ma'vakat ) ا . ع . جنك و قتال . يق : تركتهم فى معوكة . معول ( ma'ul ) ص . ع . بيطاقت شده . و مغلوب گشته در صبر و شكيبايى . معول ( me'val ) ا . ع . ابزارى آهنين كه بدان كوه كنند . ج : معاول . و نام گروهى از تازيان ازد . معول ( mo'val ) ص . ع . گريه و زارى كرده شده . و المعول عليه : آنكه بر وى گريه و زارى كنند . معول ( mo'avval ) م . ع . عول عليه معولا : اعتماد كرد بر آن و تكيه نمود . معول ( mo'avval ) ا . ع . محل اعتماد . و نيز معتمد و مستعان و محتمل . يق : ليس عليه معول و ما له معول اى مستعان . معول ( mo'avvel ) ص . ع . كسى كه اعتماد مىكند و اعتماد كننده . معون ( ma'un ) ع . ج . معونة ( ma'unat ) و ( ma'vanat ) . معونة ( ma'unat ) و ( ma'vanat ) ا . ع . يارىگرى . ج : معون . معونة ( ma'unat ) ا . ع . بئر معونة ( بالاضافة ) : چاهى نزديك مدينه . معوود ( ma'vud ) ص . ع . بيمار عيادت كرده شده . معوه ( ma'uh ) ص . ع . زرع معوه : كشت آفت رسيده . معوى ( ma'viyy ) ص . ع . پيچيده و خميده . معوى ( ma'vi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بمعاء و روده . معوى ( me'aviyy ) ص . ع . منسوب بمعاء . معهد ( ma'had ) ا . ع . محل بازگشت و منزلى كه هميشه به آن بازگردند از هر كجا كه رفته باشند . و يادگار و محضر مردمان . ج : معاهد . معهد ( mo'ahhad ) و معهدة ( ma'ahhadat ) ص . ع . جايى كه بر آن جابجا باران رسيده باشد . يق : مكان معهد و ارض معهدة . معهذا ( ma'a - h z ) و مع‌هذا ( ma'a - h z ) پ . كلمه رابطهء مأخوذ از تازى - يعنى با اين و با وجود اين . معهود ( ma'hud ) ا . ع . محل بازگشت و منزلى كه هميشه به آن بازگردند از هر كجا كه رفته باشند . و هر چيزى كه بر آن عهد گرفته و ديده و شناخته باشند . معهود ( ma'hud ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز پيمان كرده شده و هر چيز مسبوق كه پيشتر آن را شناخته و ديده باشند . و قديم و كهنه . و شئ معهود : چيز شناخته شده كه مسبوق بشناسايى وى باشند . و مسكن معهود : خانه معتاد و منزلى كه بوى خو كرده باشند . معهود ( ma'hud ) و معهودة ( ma'hudat ) ص . ع . جاى باران نخستين رسيده . يق : مكان معهود و ارض معهودة . معى ( ma'y ) و ( me'a ) ا . ع . روده . و قد يؤنث . ج : امعاء . و قولهم : هم مثل المعى و الكرش : يعنى ايشان در نيكويى حال و ارزانى و فراخىاند . معى ( me ' ) ا . ع . هر آب‌راهه‌اى كه از زمين پست بسوى آب‌راههء ديگر رود . و زمين نرم ميان دو زمين درشت . و آب تك يعنى جاى ايستادن آب در فعر . و معى الفار : نوعى از خرماى پست و ردى . معيار ( me'y r ) ا . ع . اندازه